A trip around the World

Hoi allemaal,

De laatste bestemming waar ik over geschreven heb was Rockhampton. Een droge en warme plaats, een plaats waar het regenseizoen nog moest beginnen. We zijn nu een tijdje verder en wat noordelijker en zitten middenin het `wet season´. Hoewel we wisten dat het noorden van Australie in de zomer een regenseizoen kent met veel regen, onweer en hoge temperaturen en benauwde lucht hadden we dit niet helemaal verwacht.

Voor de rit van Rockhampton naar onze volgende bestemming Airlie Beach hadden we een goede dag uitgezocht; de gehele rit – die zo´n 519km was – waande we ons terug in Nederland aangezien het egaal grijs was en het vrijwel aan een stuk door heeft geregend. En als je in de auto zit is dat niet zo erg, maar als je in Airlie Beach aankomt (de plaats waar de boten vertrekken richting The Whitsundays) wil je toch wel graag mooi weer. Helaas! Stiekem hoopten we nog dat het achter de bergen op zou klaren en we de zon zouden zien, als was het maar een beetje. Maar Airlie Beach ligt vrijwel tussen de bergen dus dat geluk ging niet op. Volledig nat, zowel van de regen als van het zweet (want ondanks de regen was het lekker warm en prima weer om in je korte broek en shirtje rond te lopen), kwamen we bij het informatiecentrum aan. De beste en goedkoopste plek om te slapen was bij het Xbase hostel. Daar aangekomen bleek het zelfs nog beter te zijn om daar ook je trip richting The Whitsundays te boeken, want dan konden we gratis onze auto en bagage kwijt. Veel opties waren er niet, want ondanks de regen gingen veel mensen op een cruise, maar binnen 1 minuut waren we er toch uit: een cruise van 2dagen en 2nachten op zeilschip de Condor. Helaas konden we pas twee dagen later vertrekken en moesten we ons dus nog twee dagen gaan vermaken in een regenachtig Airlie Beach. Het meisje achter de balie hielp ons ook niet echt om dit positief te bekijken aangezien volgens haar dit het typische weerbeeld van wet season was. Afwachten dus.

De volgende dagen waren inderdaad weer enorm regenachtig en vreselijk nat; was het even droog dan lekte het wel van ons hoofd door het zweten. Maar de dag van vertrek richting een van de mooiste stranden van de wereld was het droog en zagen we zelfs de zon. We moesten met de bus naar Shute Harbour en we deden er slim aan om de bus van 14.00uur te pakken. Dus dat deden we. Bij de haven aangekomen was er niemand. Om half 3 begonnen we ons toch enige zorgen te maken, want dat was de verzamel tijd. Op onze voucher stond een naam van een cafe waarvoor we ons moesten verzamelen . Na enig navragen kwamen we erachter dat dit cafe niet op Shute Harbour zat, maar de haven aan de andere kant van Airlie Beach en dat was zeker niet af te lopen. HELP!! Paniek… Maar gelukkig voor korte tijd want net toen wij plan B wilden gaan verzinnen kwam er nog een bus met heel wat meer jongeren. We waren dus wel goed, pfff.

En toen begon onze trip richting The Whitsundays. Ik kan er heel veel over vertellen, maar eigenlijk ook niets – het is niet te beschrijven zo mooi. Het plaatje boven aan mijn site heb ik zo van internet geplukt. Google Australie en dit is wat je vindt. Wat ik nu weet is dat dit The Whitsundays zijn en dat dit precies is wat wij gezien hebben (om jullie een kleine indruk te geven). Voor degenen die een beetje bekend zijn met zeilen: we zaten op de Condor, een zeilschip dat ongeveer alle prijzen twee keer heeft gewonnen. Frank en ik sliepen in de keuken. Klinkt niet geweldig, maar wij waren super blij, want dit bed was lang (wel enorm smal helaas) en ´s avonds ging het luik open wat betekende dat wij als enige passagiers een vorm van airco hadden. Opvallend was ook dat wij de enige Nederlanders aan boord waren, maar daardoor was het zeker niet minder leuk. De eerste dag hebben we vooral gevaren en hebben we het laatste stukje gezeild en hebben we naar de zonsondergang gekeken terwijl we kip op het dek aten met een leuke groep mensen. De volgende dag was de actieve dag. Eerst zijn we naar Whitsunday Island geweest. Het prachtige strand met de hagelwitte stranden en meer dan blauwe zee (zie plaatje). We hebben er de ochtend doorgebracht met het spotten van kwallen, kleine haaien en roggen (heeeeeele grote), maar zeker ook met relaxen. Na de lunch op de boot was het tijd voor nog meer actie en ging Frank duiken. Ik ging (samen met de rest van de mensen op de boot) snorkelen, wat ook zeker niet verkeerd was. Het water was helder, het koraal prachtig en de vissen hadden de meest bijzondere kleuren. Na het snorkelen was het tijd voor relaxen op de boot en in de rij staan voor de douche. De laatste avond was erg gezellig, de muziek ging harder, het eten was heerlijk en iedereen bleef langer op dek. Het was een heldere avond waardoor je des te beter de sterren kon zien. Een enkeling van ons had zelfs geluk en zag een vallende ster!De laatste ochtend gingen we nog snorkelen, maar met een half uur was iedereen het water alweer uit; het zicht was slecht. Mijn snorkel was kapot waardoor ik alleen maar zout water binnen kreeg, erg irritant. Toen ik terug wilde zwemmen naar de boot voor een nieuwe snorkel zwom er ook nog eens een kwal onder mij langs: ik ben daarna het water niet meer in geweest. Aan het begin van de middag kwamen we aan in de haven van Airlie Beach en na wat opfris activiteiten (wat nodig was want het was warm!!! later bleek dat iedereen die ochtend op de boot vreselijk verbrand was, ondanks insmeren) verzamelden we ons bij het Lagoon. Die avond gingen we met dezelfde groep naar de bar om wat te eten en te drinken. Het was erg gezellig, maar gedurende de avond moesten we toch echt afscheid gaan nemen; gelukkig bestaat er tegenwoordig iets wat ze Facebook noemen 😉

De volgende dag was het echt tijd om te vertrekken. Bowen stond op de planning, het plaatsje waar de film Australia voor een deel opgenomen is. Ik heb eigenlijk geen idee wat we verwacht hadden, maar in ieder geval geen braak liggend terrein – wat het nu is. Het enige wat nog rechtop staat zijn het kantoor (naam van die beste man in de film ben ik kwijt, laten we hem maar `de slechterik´ noemen), een hotel en het politiebureau (wat nu een vervallen gebouw is). Aangezien van de set weinig over was zijn we de omgeving maar gaan bekijken, en die was zeker mooi. Maar met een uur hadden we dat ook wel gezien. We zijn dus maar snel doorgereden naar de volgende bestemming Townsville; vanaf daar gaan de ferries naar Magnetic Island. In Townsville zijn we naar het grootste Reef Aquarium ter wereld geweest en hebben goed wat vissen gezien. Hoewel het stadje gezellig aandoet hadden wij niet het gevoel dat we er langer hoefden te blijven, dus boekten we de ferry voor de volgende dag. Het duurde ongeveer 35 minuten om naar Magnetic Island te komen en nog eens 10minuten om met de auto van de ferry haven naar het hostel aan de andere kant van het eiland te komen (kleine indicatie van de grootte van het eiland – NOT). Het weer was prachtig, goed zonnig en warm, en dus ook goed zweten! En alsof zo zweten niet genoeg was gingen we op het heetst van de dag ook nog een goede wandeling (bergopwaarts) maken. Hoewel het goed gutsen en puffen was was het uitzicht zeker de moeite waard. Op dat punt heb ik ook de titel voor dit verhaal bedacht, want er kwam volgens mij meer vocht uit elke porie in mijn huid dan dat ik water kon drinken – en er ging die wandeling redelijk wat water in. De volgende ochtend gingen we met een ranger mee naar het wildlife parkje naast het hostel. In het park houden ze allerlei inheemse diersoorten en kregen we 2uur lang tekst en uitleg over deze dieren. We hebben alle beesten vastgehouden (ik heb zelfs een van mij enige angsten overwonnen: ik heb een giga slang vastgehouden…) op de Koala na, want om een of andere belachelijke redelijk moet je daar de volle pond voor betalen. Hoewel het park klein was, was het erg leuk en informatief!

De volgende ochtend wilden we de rest van het eiland gaan bekijken, maar aangezien het die nacht redelijk hard onweerde (lees: Frank en ik hebben nog nooit zoiets meegemaakt – donder en bliksem tegelijk of akelig dichtbij – en we stonden onder een mooie boom :-s) zijn we maar gaan uitslapen en rustig richting de haven gegaan. Rond 2uur ´s middags waren we weer in Townsville en dus hadden we tijd genoeg om een stukje verder te rijden naar Mission Beach. Mission Beach is the capital of the skydive, en eigenlijk is dat ook een van de enige attracties daar. Frank heeft direct een skydive geboekt en voor de dag erna hebben we een tripje met een watertaxi naar verschillende eilandjes geboekt. Helaas kan ik over de skydive niet meepraten, maar Frank was er redelijk sprakeloos van, heeft z´n angsten overwonnen en vond het (na een uur) super gaaf en niet te beseffen dat hij gewoon vrijwillig uit een vliegtuig is gesprongen. De watertaxi was erg leuk en de eilanden super mooi. Helaas kon je de schade van de cycloon die ze een jaar eerder hadden gehad goed zien. Maar het maakte het er niet minder mooi om. We hebben er nog gesnorkeld, maar ook al het koraal en de vissen zijn allemaal vernield; helaas.

Na Mission Beach was de eerste plaats op ons lijstje Cairns, maar we hadden nog bijna 3 weken. We hebben dus een klein ommetje gemaakt via the Tablelands, een prachtig heuvelachtige omgeving, met veel watervallen en koeien op de weg.

Daarna hebben we de enige geasfalteerde weg naar het noorden, richting Cooktown, genomen. Wauw, wat is die weg mooi; midden door verschillende soorten regenwoud naar een stadje waar de Blackfellows met de Whitefellas samenleven. Het stadje zelf is niets, althans, vonden wij. Een redelijk dood stadje met allerlei vreemd soort volk. Maar we hebben het standbeeld van Captain Cook gezien! De volgende dag zijn we dan ook maar weer, via dezelfde mooie weg, terug gereden om de afslag naar Daintree en Cape Tribulation te nemen. Naar horen zeggen echt prachtig; we zullen het zien 😉

Veel liefs

xxx

Ps: er staan alweer een paar nieuwe foto´s op de flickr site; er volgen er snel meer.

This entry was posted on Sunday, February 5th, 2012 at 12:59 and is filed under Voorbereiding. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.